Werknemer 2.0

Ik kom hem de hele dag door tegen, werknemer 2.0. Hij laat me al twitterend, al bloggend, al chattend en al facebookend, plaxo’end, xingend en linked-inend weten waar hij mee bezig is, hoe hij in z’n vel zit en waaraan hij denkt.

Privé en werk lopen daarbij overigens aardig door elkaar. Ik zie op Facebook foto’s van de kindjes van zakenrelaties, ik kan zelfs zien wat hun IQ-score is, hoeveel woorden ze typen per minuut en of ze vooral hun linker- danwel hun rechterhersenkwab hebben gebruikt bij het invullen van de “priorities in life”-kwis.

Werknemer 2.0 laat ook weten of hij plezier of lak heeft aan zijn werk. Vanmorgen lees ik bijvoorbeeld dat “Jan zich amper wakker houdt”, “dat Kenny zin heeft om facturen te schrijven” en dat “Goedele content is dat ze eindelijk met vakantie mag”. Boeiend en bizar tegelijkertijd. Een of andere pervers voyeuristische dwang beweegt mijn muispijltje toch telkens weer naar het knopje “statuswijzigingen”.

Wat wel leuk is, is dat mijn virtuele vrienden zich uitsloven om creatief te zijn in de verwoording van hun statussen. Niemand schrijft nog “Karel is aan het werk”. Ik lees nu dingen als “Stefanie doet duust dinges tegelijk” of nog “Tom fant lanter”. Een aardig fenomeen vind ik dat, werknemer 2.0 wordt zich opnieuw bewust van de esthetische waarde van een goed geformuleerd statement.

Doe zo verder, werknemer 2.0. Erwin groet je en wacht vol spanning op je volgende statuswijziging.